Habang naglalakad noong libing ni Tatay

shao_the_shewolf: n'ung nililibing si tatay
shao_the_shewolf: naglalakad ako
shao_the_shewolf: yun ang iniisip ko
shao_the_shewolf: si tatay
shao_the_shewolf: may naiwan sya
shao_the_shewolf: sa tuwing hindi kami namamalimos
shao_the_shewolf: sa tuwing comfortable kami
shao_the_shewolf: sa tuwing nakakapag-aircon bus ako at hindi regular
shao_the_shewolf: sa tuwing kumakain ako nang masarap at hindi laging sardinas
shao_the_shewolf: sa tuwing magdadamit ako nang maganda at hindi para sa pulubi
shao_the_shewolf: lahat ng yun
shao_the_shewolf: dahil nabuhay si tatay
shao_the_shewolf: dahil nag-exist si tatay
shao_the_shewolf: iniisip ko. . .
shao_the_shewolf: kung mamamatay ako ngayon
shao_the_shewolf: wlang buhay ang nag-change dahil ng-exist ako
shao_the_shewolf: walng taong sa katahimikan ay magpapasalamat sa akin
shao_the_shewolf: dahil nag sacrifice ako para sa kanya
shao_the_shewolf: i mean
shao_the_shewolf: yung nararamdaman ko kay tatay
shao_the_shewolf: yung sa tuwing masaya ako
shao_the_shewolf: naalala ko sya
shao_the_shewolf: kasi narealize ko na yung mga times na masaya kami
shao_the_shewolf: nag baguio kami
shao_the_shewolf: nag US ako
shao_the_shewolf: hindi yun magiging possible
shao_the_shewolf: kung hindi nag exist si tatay
shao_the_shewolf: every time na masaya kami
shao_the_shewolf: kahit hindi nakikisaya si tatay
shao_the_shewolf: naging possible yun
shao_the_shewolf: dahil nag-sacrifice si tatay
shao_the_shewolf: nagpaka-pagod
shao_the_shewolf: wlang taong makakpagsabi nun sa akin
princess_numina: wow, grabeh realization na yan..
shao_the_shewolf: hindi pa ako nagpakapagod
shao_the_shewolf: at hindi pa ako nag sacrifice
shao_the_shewolf: at hindi ko pa iniaalay ang oras at pagod at pawis at talino ko
shao_the_shewolf: para sa tao
shao_the_shewolf: yup
shao_the_shewolf: kaya
shao_the_shewolf: sa tuwing masaya kami
shao_the_shewolf: sa bahay
shao_the_shewolf: laging may tinge ng sadness
shao_the_shewolf: dahil sa realization kong yan
shao_the_shewolf: kaya ngayon
shao_the_shewolf: gusto ko talagang magkapamilya

Wisdom of Sadness

Mas nararamdaman kong malungkot ako kasi mas malungkot maging malungkot sa crowd na masaya kesa maging malungkot mag-isa o kasama ng ibang malungkot.

Unang araw kong bumalik sa office pagkatapos mamatay ni Tatay. Gusto ko lang magpakapagod sa trabaho. Sana madaming madaming madaming trabaho.

Sabi ni Kaziela, sabi daw ni Rodel, pag daw nalulungkot tayo, dapat daw damhin ang kalungkutan para mas madali maging masaya.

Oo nga naman. Tsaka mas lumalalim ang isang tao kapag dinaramdam ang kalungkutan. Kailangan ko yun. Miss ko na yun. Kalaliman.

Job well done, Tatay!

Palagay ko, wala nang kailangang sabihin. Walang pagsisisi. WAlang panghihinayang. Hindi naman Superman si Tatay at hindi din ako super hero. May mga bagay na hindi n'ya alam gawin. Ganun din ako. Pero hindi ibig sabihin n'un na hindi n'ya ako minahal. Hindi ibig sabihin n'un na hindi ko sya mahal. Sabi sa akin ng Tiya ko, bahala na daw akong magpasensya sa pagkukulang ni Tatay. Hindi ko iniisip na may pagkukulang siya. Minahal n'ya ako sa paraang alam n'yang tama. Hindi iyon pagkukulang. Maaaring hindi katulad ng sa ibang ama pero hindi iyon pagkukulang.


Magpahinga kang payapa, Tatay. Job well done!