Yolanda

Mag-iisang taon na pala akong walang entry dito. Hindi ako makapaniwala.  Grabe, isang taon na na wala akong sinusulat dito.  Ano ba ang nangyari sa akin ng isang taon?  Ano ba ang nangyari sa akin ngayong taon?

Ito ang nangyari sa akin --

Na-in love ako.  Pumasok ako sa relasyon.  Ito ang uri ng pag-ibig na gibang-giba ako at sirang-sira lahat ng bubong at pader at lahat ng pang-protekta ko sa hagupit ng sakit. Parang si Yolanda, pumasok ang pag-ibig sa loob ko at winasak lahat ng nagpo-protekta sa mala-gulaman kong puso. Ito na ang signal number na talagang malakas.  Ito na ang pag-ibig na totoo.  Ito ang pag-ibig na nakakapagpabago ng terrain ng aking pagkatao.

Ok lang sa akin na nasasaktan ako ngayon.  Ibig sabihin nun, umiibig ako.  Sana nga lang mabalanse ang sakit at ang saya.  Kung gaano daw kalalim ang ukit ng sakit, ganun din daw kalalim ang pagsisidlan ng ligaya.  Pero bakit parang humukay na lang kami nang humukay ng sakit?  Sana, yung matinding saya naman.

Tangang Tanong

Masaya ako kapag kasama kita.  Gusto kong tinitingnan kitang tinitingnan ako.  Kapag hindi kita kasama, iniisip kita.  Bumibilis at lumalakas ang tibok ng puso ko kapag iniisip kita.  Mas lalo na kapag makakasama na kita.  Kapag mag-isa ako, lumilikha ako ng istorya sa isip ko:  Ikaw at ako.  Iniisip ko na ang sarap siguro kung mamahalin mo ako.  At kung mamahalin kita.  Iniisip ko kung paano kita mamahalin.  Hinahayaan kong maglaro ang aking hiraya kung paano mo akong mamahalin.  Nasasaktan ako kapag biglang hindi mo ako pinapansin nang walang dahilan.  Nasasaktan ako kapag mas gusto mong makipag-usap at sumama sa iba.  Ang dami kong hindi nagagawa dahil mas gusto kitang maka-kuwentuhan at makasama kaysa gawin ang mga kailangan kong gawin, kahit mahalaga pa ito sa akin.  Pero hindi ko sinisisi ang sarili ko.  Lalong hindi kita sinisisi.  Kasi masaya akong kasama ka.  May mga oras na gusto kita yakapin.  May mga oras na gusto kong yakapin mo ako.  Matagal, mahigpit at walang pagtatago ng totoong sarili. Handa akong gumawa ng mga bagay para sa iyo, para hindi ka mahirapan.  Isang sabi mo lang, gagawin ko.

Mahal na ba kita?

Cannonball

Noong ganito ang nararamdaman ko, itong kantang ito ang lagi kong pinapatugtog. In love na naman ako. In love sa love. At ang object ay may girlfriend na ulet. Ikakasal na nga.

Bakit ako na-i-in love sa mga taong wala naman kaming future together? Or more apt, bakit ang mga guys na nagugustuhan ko ay nagkakataong taken na?

No answer but I got to keep the faith. Faith that nand'yan na s'ya.

I'll respect my feelings. Sabi nga ng kapatid ko: feelings are always real and valid. Hindi mo puedeng sabihin sa isang taong huwag dapat ganun ang feelings n'ya. Hindi mo puedeng sabihin sa sarili mong hindi dapat maging ganun ang feelings mo.

This is what I feel: I like you. I'm in love with the idea that I could be in love with you; that we could be in love. I validate my feelings for you. You make me want to be a better person.

Masaya akong may inspiration ako. Mababaw nga pero masaya ang may nagpapakilig sa iyo.

It's not hard to fall when you float like a cannonball.